weelderig fruit

In de week dat ik thuis ben, moet er tussen de bedrijven door ook nog even een artikel worden geschreven. Met de ogen in computerstand wandel ik de tuin in. Het gras heeft vrij spel en er dwarrelen talloze vlinders. Brandnetels en braamstruiken ontwijkend ga ik een loods in waaruit ik druiventakken heb zien komen. Trossen rijpende druiven hangen hier broeierig aan het plafond in een oase van groen blad. Uitlopers zoeken steun aan de deur. Er weer uitgeklommen herinner ik me de boomgaard die achter enkele autowrakken verborgen ligt. Ook hier versperren netels en bramen me de weg. In de verte zie ik rode appels glimmen. Enkele avonden geleden in het maanlicht het witte gezicht van een uil. Elke ochtend word ik wakker bij het schorre geroep van de kraaien. De boeren proberen het hooi te redden voordat de regen weer toeslaat. Vette dampen benzine bereiken mijn neus. Het landelijke leven bevalt.
DSC00388.JPGDSC00387.JPGDSC00390.JPGDSC00386.JPGDSC00389.JPG

2 Reacties op “weelderig fruit”

  1. mark zegt:

    als ik dit stukje lees, dan zou ik bijna jaloers worden op hoe je woont in Engeland.

    veel succes en plezier daar en vooral genietse van de omgeving.

    groet

    mark

  2. rolf zegt:

    Hoi Lucia, ik denk ook hardop. Wat is wijsheid en komt die echt vanzelf met de jaren? Is het goed om onwijze zaken uit het verleden te verwijzen naar het land van onwijsheid? Wat bewijst nou eigenlijk wat we zijn? En zijn we nog wat we waren? Ik ben niet onverschillig, misschien wel te verschillig.
    Je artikel in de MacFan was goed. We kunnen van alles leren. Liefs.

Laat een reactie achter